Umut Düşleyici

Bazen yazmak istersiniz sayfalarca yazıp yazıp içinizi o kağıt ve kaleme anlatmak içini dökmek dertleşmek . Ben önceden çok yazardım. Defterler ajandalar bitirdim attım yaktım. Ne kadar güzeldir yazmak. En yakın arkadaş can dosttur defter, en güzel dildir kalem... Senin içinden gelir sen yaşarsın sen hissedersin sen söylersin kalem yazar defter dinler.. Ben artık yazmıyorum..Dolmadıkça... yeter artık.. demedikçe.. sabrım tükenmedikçe.. Bu zamana kadar yazdıklarım hep elimden gitti ya da yaşayamadım.Hani bir film de geçiyordu sanırım 'bir hayatı ya yaşarsınız ya da yazarsınız' ben yaşamak için zorlayanlardanım. Evet zorla yaşamak istiyorum. yansam yıkılsam kaybolsam yokolsam kendimden geçsem benliğimiz kaybetsem de yaşamak istiyorum derken sabır giriyor devreye o kadar kolay değil diyor. senin kendinin de değerleri hayatı karakteri var diyor. yeter artık şu haline bak diyor. bir ona bakıyorsun bir arkana. yanında kimse yok çünkü.. :)

Kendi hayatımız da neredeyiz?   Nasıl bir hayat yaşıyorum?  Sizce.. Nasıl bir hayat yaşıyoruz? Bizler.. Nasıl bir hayat yaşamak isterdik ? Aslında..  olan :) Bana yazın..

Merhaba Umut Düşeyicileri  Emekçileri; Başlıyorum yazmaya... Derin bir nefes alıyorum..  Kapatıyorum gözümü ve düşlüyorum.. Umut ediyorum.. Hayalimi(hayallerimi) kuruyorum.. Sağıma sımsıcak kırmızı bardakta bir kahve.. Henüz yeni hazırlanmış.. Dumanı tütüyor .. Önümde yazım... Kahvenin hemen altında bir mouse :) Solumda yanında arkadaşı kalemle duran bir ajanda.. G erekli ve önemli çünkü küçük hayal kutusu, umut düşleri gizle içinde.. Sıcacık bir oda.. Camdan deniz manzarası.. ben size yazı yazıyorum demek isterdim :) ama diyemiyorum :) Kendimce kurduğum umut teknem'den yazıyorum size. Yazmaya da devam edeceğim.. Nefes aldığınız sürece umut düşlemeyi unutmayın.. Sevgilerle..